محاسبه عیدی و سنوات ۱۴۰۵

برای یک سال کارکرد کامل با حداقل حقوق، عیدی دو برابر مزد پایه ماهانه یعنی ۳۳٬۲۵۱٬۱۰۰ تومان است. کارکرد کمتر از سال، به نسبت مدت محاسبه می‌شود.

عیدی هر کارگر حداکثر سه برابر حداقل مزد ماهانه مصوب است؛ یعنی در ۱۴۰۵ سقف عیدی سال کامل ۴۹٬۸۷۶٬۶۵۰ تومان است، حتی اگر دو برابر مزد فرد از این رقم بیشتر شود.

ابتدا عیدی سال کامل محاسبه می‌شود (دو برابر مزد ثابت ماهانه با اعمال سقف)، سپس در نسبت مدت کارکرد به دوازده ماه ضرب می‌شود. مثلاً شش ماه کارکرد یعنی نصف عیدی کامل.

مزد ثابت یا مزد مبنا؛ یعنی مزد شغل و مزایای ثابت وابسته به شغل. مزایای رفاهی مانند بن، حق مسکن و حق اولاد در مبنای عیدی نمی‌آیند. در کارگاه‌های دارای طرح طبقه‌بندی، مزد گروه و پایه ملاک است.

طبق بند ۱۰ ماده ۹۱، عیدی و پاداش آخر سال جمعاً تا یک‌دوازدهم معافیت ماده ۸۴، یعنی ۴۰ میلیون تومان در ۱۴۰۵، معاف است. مازاد عیدی قانونی کارگران در این ابزار با نرخ ۱۰ درصد ماده ۸۵ محاسبه می‌شود.

خیر. عیدی و پاداش پایان سال و مزایای پایان کار (سنوات) در فهرست اقلام مشمول کسر حق بیمه تأمین اجتماعی نیستند.

طبق قانون کار، به ازای هر سال سابقه کار، معادل یک ماه آخرین مزد ثابت به‌عنوان مزایای پایان کار پرداخت می‌شود؛ کارکرد کمتر از یک سال هم به نسبت مدت محاسبه می‌شود.

پایه سنوات مبلغ روزانه‌ای است که هر ماه به مزد کارگر دارای یک سال سابقه اضافه و در فیش ماهانه پرداخت می‌شود؛ سنوات پایان کار مبلغی است که هنگام تسویه یا پایان سال به ازای سابقه پرداخت می‌شود. این ابزار دومی را محاسبه می‌کند.

حق سنوات و خسارات اخراج و بازخرید خدمت در چارچوب قانون مالیات‌های مستقیم از مالیات معاف است؛ به همین دلیل در این ابزار مالیاتی به سنوات تعلق نمی‌گیرد.

قانون، پرداخت عیدی را در پایان سال مقرر کرده و رویه معمول کارگاه‌ها پرداخت در اسفند است؛ در تسویه‌حساب حین سال هم عیدی به نسبت کارکرد همان سال محاسبه و پرداخت می‌شود.

خیر. عیدی کارکنان دولت مبلغ مقطوعی است که هر سال در بودجه تعیین می‌شود و قاعده دو برابر مزد در مورد آن‌ها جاری نیست. این ابزار برای مشمولان قانون کار طراحی شده است.