مزد ماهانهٔ مبنا و ساعت‌های اضافه‌کاری، تعطیل‌کاری، جمعه‌کاری و شب‌کاری را وارد کنید تا مزد ساعتی و مبلغ هر ردیف با ضرایب قانون کار محاسبه شود.
مزد ساعتی مبنای همهٔ ردیف‌هاست و از تقسیم مزد ماهانه بر ۲۲۰ ساعت به دست می‌آید.
با حداقل مزد ۱۴۰۵، مزد ماهانه ۳۰ روز × ۵۵۴٬۱۸۵ = ۱۶٬۶۲۵٬۵۵۰ تومان و مزد ساعتی ۱۶٬۶۲۵٬۵۵۰ ÷ ۲۲۰ ≈ ۷۵٬۵۷۱ تومان است.
اگر کارگاه به‌جای ۲۲۰ از ۱۹۲ یا ۱۷۶ ساعت استفاده می‌کند، عدد کادر «ساعت کار ماهانه» را عوض کنید تا مزد ساعتی و همهٔ ردیف‌ها دوباره حساب شوند.
اضافه‌کاری، تعطیل‌کاری و جمعه‌کاری ۴۰ درصد اضافه دارند و شب‌کاری ۳۵ درصد.
مادهٔ ۵۹ برای اضافه‌کاری و مادهٔ ۶۲ برای جمعه‌کاری ۴۰ درصد اضافه تعیین کرده‌اند و طبق رویه، کار در تعطیل رسمی هم همین نرخ را دارد. مادهٔ ۵۸ هم برای شب‌کاری کارگر غیرنوبتی ۳۵ درصد اضافه گذاشته است. در تعطیل‌کاری، مزد خود روز تعطیل جداگانه در حقوق ماهانه آمده است، برای همین این ابزار فقط ۱٫۴ برابر مزد ساعت‌هایی را که کارگر آن روز کار کرده حساب می‌کند.
مثال: با مزد ساعتی ۷۵٬۵۷۱ تومان، ۲۰ ساعت اضافه‌کاری ۲٬۱۱۵٬۹۷۹ تومان و ۸ ساعت تعطیل‌کاری ۸۴۶٬۳۹۲ تومان می‌شود. برای ۱۰ ساعت شب‌کاری، ابزار فقط فوق‌العادهٔ ۳۵ درصدی را حساب می‌کند، یعنی ۲۶۴٬۴۹۷ تومان، چون مزد عادی این ساعت‌ها جزو حقوق ماهانه است. جمع کل حدود ۳٬۲۲۶٬۸۶۸ تومان است.
اضافه‌کاری هم مشمول بیمه است و هم مشمول مالیات حقوق.
جمع اضافه‌کاری روی مزد مشمول بیمه می‌آید و جزو درآمد مشمول مالیات حقوق هم حساب می‌شود. این جمع را در محاسبه‌گر حقوق و دستمزد به‌عنوان مزایای مشمول وارد کنید تا خالص پرداختی را ببینید. در لیست بیمه و لیست مالیات حقوق هم باید آن را درست گزارش کنید.
فرمول، ورودی‌ها و فرض‌های اصلی را در همین صفحه آورده‌ایم. نتیجه برای برآورد و کنترل اولیه است و نه جای بررسی حسابدار و مشاور مالیاتی را می‌گیرد، نه جای مفاد قرارداد را.
شرایط خاص هر پرونده، قرارداد یا طبقه‌بندی شغلی ممکن است نتیجه را تغییر دهد.
مزد هر ساعت کار عادی = مزد ماهانه ÷ ۲۲۰. اضافه‌کاری هر ساعت = مزد ساعتی × ۱٫۴ (مادهٔ ۵۹ قانون کار، ۴۰ درصد اضافه بر مزد عادی). با حداقل مزد ۱۴۰۵ (۵۵۴٬۱۸۵ تومان روزانه) مزد ساعتی حدود ۷۵٬۵۷۱ تومان و هر ساعت اضافه‌کاری حدود ۱۰۵٬۷۹۹ تومان است.
چون ساعت کار قانونی در هفته ۴۴ ساعت است، یعنی روزانه ۷ ساعت و ۲۰ دقیقه. در ماه، ۳۰ روز × ۷٫۳۳ ساعت ≈ ۲۲۰ ساعت می‌شود. بعضی کارگاه‌ها با توافق یا طبق رویهٔ داخلی عدد دیگری به کار می‌برند و این عدد را در ابزار می‌توانید تغییر دهید.
طبق رویهٔ رایج و رأی‌های هیئت‌های حل اختلاف، مبنای اضافه‌کاری مزد ثابت (مزد پایه به‌علاوهٔ مزایای ثابت شغلی مثل پایه سنوات) است و مزایای رفاهی مانند حق مسکن، بن و حق اولاد در آن نیست. ابزار همان مبلغی را که وارد می‌کنید مبنا می‌گیرد و تعیین اجزای آن با خود شماست.
کار در روز تعطیل رسمی و روز جمعه (برای کارگری که تعطیل هفتگی‌اش جمعه است) با ۴۰ درصد اضافه بر مزد عادی پرداخت می‌شود و مزد خود روز تعطیل هم سر جایش می‌ماند. اگر جمعه روز کاری توافق‌شده باشد و روز دیگری تعطیل هفتگی باشد، ۴۰ درصد جمعه‌کاری طبق مادهٔ ۶۲ جدا محاسبه می‌شود.
برای کارگر غیرنوبتی، هر ساعت کار بین ۲۲ تا ۶ صبح ۳۵ درصد اضافه بر مزد ساعت عادی دارد (مادهٔ ۵۸). برای کارگران نوبت‌کار، فوق‌العادهٔ نوبت‌کاری (۱۰، ۱۵ یا ۲۲٫۵ درصد مزد) جایگزین آن است و در این ابزار محاسبه نمی‌شود.
مادهٔ ۵۹ ارجاع اضافه‌کاری را به موافقت کارگر مشروط می‌کند و سقف روزانه را ۴ ساعت می‌گذارد، مگر در موارد استثنایی با توافق طرفین. ابزار سقف قانونی را اعمال نمی‌کند و فقط هشدار می‌دهد.
بله. اضافه‌کاری جزو مزد مشمول بیمهٔ تأمین اجتماعی و درآمد مشمول مالیات حقوق است. برای دیدن اثرش بر خالص پرداختی، جمعی را که این ابزار حساب می‌کند در محاسبه‌گر حقوق و دستمزد وارد کنید.
ژرف‌بان